Hoe overleef ik als keukenprins(es)?

Sinds in 1998 het eerste ‘Hoe overleef ik’ boek uitkwam, is er elk jaar een nieuw deel in de serie verschenen. Inmiddels zijn er ongeveer 2 miljoen exemplaren van deze serie verkocht. Herkenbare puberproblemen, trots kunnen zijn op jezelf, leren van tegenslagen en een behoorlijke dosis humor die door de illustraties van Annet Schaap versterkt wordt, zijn de ingrediënten voor het succes dat Francine Oomen heeft met deze serie.

Of ‘Hoe overleeft ik als keukenprins(es)? ook een boek is om je vingers bij af te likken, moet dadelijk blijken.

Een leuk wit/roze geblokt tafelkleedje op de omslag zorgt ervoor dat het boek een gezellige uitstraling heeft. Direct worden ook twee belangrijke poten in dit boek duidelijk: diervriendelijk koken en onmisbare survivaltips.

Wanneer je het boek openslaat, springt direct het beeldwoordenboekje in de omslag van het boek in het oog. Diverse keukenbenodigdheden krijgen hier een naam. Hoewel het ‘hete-dingen-pak-ding’ zeker in het vocabulaire van mijn 12-jarige dochter voorkomt, vraag ik me af of Van Dale hieraan zijn goedkeuring verleent.

De origineel vormgegeven inhoudsopgave laat zien dat verschillende hoofdpersonen uit Rosa’s leven lekkere recepten en handige eet-weetjes voor de lezer in petto hebben. Meteen wordt ook duidelijk dat je dit boek zorgeloos in willekeurige volgorde kunt doorbladeren. Afgaande op het commentaar van mijn 15-jarige zoon of de vegetarische schijven echt altijd een hard zwart randje moeten hebben, besluit ik te starten in het hoofdstuk dat van de hand komt van Rosa’s moeder: ‘Hoe overleef ik als keukenbarbaar’. Ik kom terecht in een hoofdstuk met een vegetarisch karakter. Rosa’s moeder doet een paar eenvoudige gerechten uit de doeken, geeft informatie over vleesvervangende producten en vertelt waarom ontbijten zo belangrijk voor je is, wat ik als moeder van drie puberende kinderen als erg plezierig ervaar.

Een leerling uit mijn groep 8 komt op haar beurt als eerste terecht bij Noa’s zoete recepten en verzekert mij dat we die kaneelsuikerkoekjes op bladzijde 56 zeker in groepjes in de klas kunnen maken. Ik ben het roerend met haar eens.

Zo is er voor elk wat wils, van vlees tot vega en van junk tot dorst. Alle hoofdstukken kenmerken zich door gekleurde signaalwoorden die het mogelijk maken om snel te vinden wat je zoekt. Ben je niet direct op zoek naar iets kun je het boek ook gewoon lekker lezen. Het karakter van de tekeningen is enerzijds humoristisch en anderzijds ondersteunend bij de tekst en informatief. Achter in het boek is ruimte voor de lezer om eigen recepten in op te tekenen.

Ook nu de kinderboekenweek ten einde is, zou niets je ervan moeten weerhouden om dit boek aan te schaffen en de dagen in de herfstvakantie te vullen met het samen met je kind lekker kokkerellen in de keuken.